Het Nederlandse huwelijksvermogensrecht bepaalt dat als mensen met elkaar trouwen, er direct een gemeenschap van goederen ontstaat. Dat betekent dat alle bezittingen en schulden samenvloeien in één vermogen.

Aangezien dat niet altijd wenselijk is, of eenvoudigweg niet de bedoeling van de gehuwden, bestaat de mogelijkheid voorafgaand aan het huwelijk een afspraak te maken die afwijkt van de wettelijke regeling. Die afspraak wordt vastgelegd in een notariële akte van huwelijksvoorwaarden.
Elke afwijking van de gemeenschap van goederen moet bij een dergelijke akte worden vastgelegd.

Er bestaat geen standaardmodel huwelijksvoorwaarden dat volstaat voor elke situatie.

Afhankelijk van uw persoonlijke omstandigheden en wensen zal bekeken moeten worden wat voor u de beste regeling is.

Mensen met een eigen zaak willen vaak voorkomen dat de zaak verdeeld moet worden bij een onverhoopte echtscheiding. Maar de inkomsten uit de zaak mogen vaak wel verdeeld worden met de andere echtgenoot. Dat vereist dus een aparte regeling.

In de situatie dat een oudere vermogende trouwt met een veel minder vermogend persoon, zou die oudere persoon niet willen dat bij een echtscheiding de jongere echtgenoot er met de helft van het vermogen vandoor gaat, maar als het huwelijk door overlijden eindigt zou dat meestal geen probleem zijn. En qua besparing van successiebelasting zou het zelfs aan te raden zijn dat de helft van het vermogen "automatisch" bij de arme langstlevende echtgenoot komt.

Ook hier zijn er diverse mogelijkheden om tot een dergelijk resultaat te komen.

Een vorm van huwelijksvoorwaarden die zeer veel voorkomt is het periodiek verrekenbeding. Daarbij spreken de echtgenoten af dat er geen gemeenschap van goederen ontstaat, maar dat de overgespaarde inkomsten elk jaar in gelijke delen verdeeld worden. Helaas wijst de praktijk uit dat verreweg de meeste echtparen die verrekening niet elk jaar consequent hebben uitgevoerd. Bij echtscheidingen leidt dat tot vele discussies. De wetgever heeft daarom een regeling getroffen die aangeeft wat er gebeurt als die verrekening niet is uitgevoerd. Kort gezegd houdt die regeling in dat al het aanwezige vermogen geacht wordt te zijn opgebouwd uit het niet verrekende inkomen. Dat kan heel vervelend uitpakken, zeker voor de echtgenoot die met een groter eigen vermogen in het huwelijk is gestapt.

Dit betekent niet dat dergelijke huwelijksvoorwaarden niet goed zijn; er zitten zeker voordelen aan, maar de echtgenoten moeten er wel zorgvuldig mee omgaan.

Ook tijdens het huwelijk kunnen huwelijksvoorwaarden worden overeengekomen, gewijzigd of zelfs beëindigd. Vaak heeft dat een fiscale achtergrond, namelijk het besparen van successiebelasting.

Voor een dergelijke wijziging is toestemming van de rechter nodig. Mede daarom is een akte van wijziging huwelijksvoorwaarden vaak duurder dan een akte van huwelijksvoorwaarden getekend voor het huwelijk.

Terug naar overzicht rechtsgebieden